DiscoverAround

MUSEUM

Suriname Museum

Amsterdam · Museum · Betaald

De geschiedenis en cultuur van Suriname en zijn mensen in Nederland.

★ 4,7 Google

Een museum vanuit de gemeenschap

Op 25 november 2025, precies vijftig jaar na de onafhankelijkheid van Suriname, onthulde koning Willem-Alexander een plaquette bij het Suriname Museum in Amsterdam. De ceremonie begon met een inheems inwijdingsritueel. Jeangu Macrooy zong het Surinaamse volkslied met zangers van het ZO! Gospel Choir. Het was de officiële opening van een museum dat in september al zijn eerste bezoekers had ontvangen.

Hier ontdek je de geschiedenis van Suriname en zijn mensen in Nederland, verteld aan de hand van voorwerpen, beelden en persoonlijke verhalen. Het adres is Zeeburgerdijk 19–21, op ongeveer twee minuten lopen van molen De Gooyer. Kijk voordat je naar binnen gaat links aan de voorkant van het gebouw naar de Wall of Surinamese and Black Heroes, een muurschildering van Hedy Tjin en Dewy Elsinga.

Een oude school, een langgekoesterde wens

Vereniging Ons Suriname kocht deze voormalige school in 1994. Pogingen om in 1999 en 2005 een museum op te richten liepen tegen geldgebrek, ongeschikte ruimte en weinig publieke belangstelling aan. De ambitie bleef: een geschiedenis vertellen die in Nederland weinig aandacht kreeg, ook voor mensen die zelf nog nooit in Suriname waren geweest.

De verbouwing leverde uiteindelijk tentoonstellingsruimte op in de kelder, op twee verdiepingen en op zolder. De buitenkant is beschermd als gemeentelijk monument. De naam van het gebouw, Hugo Olijfveldhuis, herinnert aan Reginald Hugo Olijfveld, een Surinaamse metaalbewerker bij de Amsterdamsche Droogdok Maatschappij die zich inzette voor de gemeenschap. Hij was in 1965 voorzitter van het Eerste Surinaamse Eenheidscongres en overleed in 1967 op 32-jarige leeftijd bij een verkeersongeluk.

Kijk goed naar de beeldvorming

De openingstentoonstelling ‘Meet su! meet us!’ bracht de geschiedenissen van de verschillende bevolkingsgroepen van Suriname samen. Onderwerpen zijn onder meer het inheemse leven, de geschiedenis van Creolen en Marrons en personen als Boni, Janey Tetary en Anton de Kom. Anders dan bij het wereldwijd georiënteerde Wereldmuseum Amsterdam ligt de nadruk hier op Suriname en de banden met Nederland.

Zoek de gravures waarop een inheems rouwritueel te zien is. Toen het museum in 2025 voor bezoekers openging, lichtte acteur Victor Bottenbley juist deze werken eruit. Hij heeft zelf inheemse voorouders en waardeerde de weergave van het dagelijks leven, omdat zijn volk zo vaak als karikatuur was afgebeeld. Zijn reactie geeft je een goede vraag mee voor je bezoek aan de zalen: wie maakte een beeld en wiens blik blijft erin bewaard?

Het nagebouwde ruim van een slavenschip vraagt om een ander soort aandacht. Vóór de opening in 2025 bezocht Moesha Codfried het met haar moeder, Maureen Kensmil-Codfried. Moesha raakte de metalen boeien aan de muur aan. Haar moeder vertelde dat ze in archiefstukken een tot slaaf gemaakte voorouder met de naam Zwaantje had gevonden. Hier is de geschiedenis van slavernij ook familiegeschiedenis, die naam voor naam wordt teruggevonden.

Geschiedenis die doorloopt tot nu

De tentoonstellingen gaan ook over de migratie rond 1975 en de mensonterende omstandigheden die Surinaamse nieuwkomers aantroffen in pensions en gekraakte flats in Nederland. Dit is geen verhaal dat ophoudt bij de onafhankelijkheid.

The Black Archives heeft een ruimte in het museum. In 2026 wees directeur Mitchell Esajas op protestborden van een demonstratie tegen Zwarte Piet in Volendam. Op de borden was nog eigeel te zien van de eieren waarmee ze waren bekogeld. Kijk goed naar die vlekken: ze bewaren iets wat een schone transcriptie of een foto van een leus niet kan vastleggen, de tastbare sporen van wat de demonstranten meemaakten.

Goed om te weten

  • Je vindt het museum aan de Zeeburgerdijk 19–21 in Amsterdam-Oost.
  • Vanaf molen De Gooyer is het ongeveer twee minuten lopen.
  • Sta buiten even stil bij de muurschildering, links aan de voorkant van het museum.
  • Neem naast de voorwerpen ook de tijd voor de persoonlijke verhalen.
  • In het nagebouwde ruim van het slavenschip zie je boeien en komt een beladen geschiedenis aan bod.
  • Openingstijden en prijzen kunnen veranderen. Check de officiële website voor je gaat. Officiële website

Wat mensen zeggen