BEZIENSWAARDIGHEID
Reguliersgracht
Vanaf de juiste brug zie je zeven boogbruggen op een rij.
Zeven bogen, één uitzicht
In 1901 hielp kunstenaar Jan Veth het water te redden waar je zo over uitkijkt. Amsterdam wilde de Reguliersgracht dempen voor een tramlijn. Veth trok tegen het voorstel van leer in een lezing met de titel *Stedenschennis*, oftewel zoiets als ‘verminking van de stad’. De tegenstanders wonnen en de gracht bleef behouden.
Tegenwoordig stop je hier voor een rij van zeven boogbruggen, waarbij elke boog de volgende omlijst. Ga op de brug staan waar de Reguliersgracht op de Herengracht uitkomt, aan de voet van het Thorbeckeplein. Vanaf het Rembrandtplein is het ongeveer drie minuten lopen. Kijk de Reguliersgracht in, niet de Herengracht over. De bogen worden in de verte steeds kleiner en leiden je blik vlak over het water.
In een paar minuten kun je het uitzicht goed bekijken. Neem wat langer de tijd als er boten voorbijvaren of als je alle zeven bogen wilt tellen.
Een brug voor Tante Saar
De brug onder je voeten heeft een eigen verhaal. In 2019 werd hij vernoemd naar Sara ‘Tante Saar’ Bacharach. Zij begon in 1912 bloemen te verkopen vanuit een mand. Vijftig jaar later vierde een vol Rembrandtplein haar jubileum. De naam van de brug herinnert aan een werkend leven dat deel werd van de buurt.
De gracht zelf werd in de jaren 1660 gegraven, tijdens de uitbreiding van de Amsterdamse grachtengordel. De naam komt van de Regulieren, een kloosterorde die in dit deel van de stad een klooster had. De nabijgelegen Reguliersbreestraat, waar Theater Tuschinski staat, draagt dezelfde naam.
Oude vormen, nieuwere bruggen
De bij elkaar passende bogen zijn jonger dan ze op het eerste gezicht lijken. In de jaren zestig en zeventig verving de Amsterdamse Dienst der Publieke Werken ijzeren en stalen bruggen door boogbruggen, of bouwde ze daartoe om. De brug bij de Lijnbaansgracht sloot in 1976 aan bij de reeks. Wat één historisch geheel lijkt, is dus deels het resultaat van die latere keuzes.
Zoek de Kerksluis bij de Kerkstraat. Deze brug dateert uit 1780 en wordt ook wel de Ronde Brug genoemd. De kenmerkende boog bleef behouden toen de brug in 1963 werd herbouwd. Bij rustig water vormen de boog en zijn spiegelbeeld een cirkel.
Kun je geen zeven openingen onderscheiden? Schuif dan een stukje opzij en kijk laag over het water. De verste boog is klein en een voorbijvarende boot kan de zichtlijn onderbreken. Na zonsondergang geven de lichtjes langs de bruggen de bogen een andere omlijning; met een restje daglicht zie je niet alleen de lichtjes, maar ook de gracht.
Een huis met een andere geschiedenis
Zoek langs de gracht naar de gevelsteen met Sint-Joris en de draak op Reguliersgracht 34. In 1943 maakte student Ivo Schöffer van de bovenverdieping een onderduikadres voor tien tot twaalf mensen. Hij oefende met hen om binnen enkele minuten te verdwijnen in een verborgen ruimte die ze ‘de salon’ noemden. De gevelsteen markeert het huis waar dit gebeurde.
Dat verhaal verdient meer dan alleen een fotomoment. Kijk van de huizen terug naar het water en zie hoe gewone woonhuizen dit zorgvuldig uitgelijnde uitzicht omlijsten. Houd deuropeningen en stoepen vrij en ga op de brug aan de kant staan, zodat fietsers erlangs kunnen.
Goed om te weten
- Loop vanaf het Rembrandtplein via het Thorbeckeplein naar de brug over de Herengracht.
- Kom vroeg als je rustigere bruggen wilt, of net na zonsondergang voor de lichtjes.
- Schuif opzij als je niet alle zeven bogen kunt tellen.
- Geef fietsers de ruimte en houd deuropeningen van woningen vrij.
- Neem voor avondfoto's een camera met nachtmodus mee.









