Body Worlds Amsterdam

Echte lichamen, één vraag

Body Worlds Amsterdam is een tentoonstelling van echte menselijke lichamen. Ze zijn bewaard met behulp van plastinatie en in een houding gezet, zodat je spieren, zenuwen, organen en botten ziet zoals ze echt zijn. Het thema hier is geluk: wat het met een lichaam doet, en wat een lichaam doet zonder.

Dit is geen galerie waar je met een half oog doorheen slentert. Het is dichtbij, stil en soms ongemakkelijk, en de meeste mensen houden er iets aan over. Heb je je ooit afgevraagd wat stress, slaap of een goede lach onder de huid doet, dan zie je hier hoe het werkt.

Het is binnen, dus een goede keuze voor een natte middag als de grachten grijs zijn.

Hoe plastinatie werkt

De techniek werd eind jaren zeventig in Heidelberg ontwikkeld door de Duitse anatoom Gunther von Hagens. Bij plastinatie worden het water en het vet in het weefsel vervangen door kunststof. Het lichaam vergaat niet meer, blijft stevig en kan in een houding worden gezet. Daarom kunnen de figuren staan, rennen of leunen op een manier die met een traditioneel preparaat nooit kon.

De lichamen komen van mensen die ervoor kozen ze te doneren. Houd dat in gedachten als je rondloopt. Het waren mensen, en de tentoonstelling vraagt je om met nieuwsgierigheid te kijken in plaats van met afkeer.

Waar je op kunt letten

Neem de tijd bij de eerste figuren en laat je ogen wennen. Kijk hoe de spieren in lagen lopen en hoe dun de lijn is tussen de houding van een sprinter en die van iemand die in elkaar gezakt is. Let op de handen. Ze laten pezen en kleine botjes zien waar de meesten van ons nooit aan denken.

Als een figuur in een bepaalde houding staat, vraag je dan af wat hij doet en waarom. De houdingen zijn gekozen om iets duidelijk te maken over beweging, stemming of gezondheid. Dat wordt meestal duidelijker als je even stilstaat dan als je elk bordje leest.

Sommige bezoekers vinden delen ervan heftig. Er is geen haast. Stap opzij, adem rustig en kom er later op terug. Neem je kinderen mee, bedenk dan van tevoren hoe lang jullie blijven.

De stad buiten

Je bent in het oudste deel van Amsterdam, vlak bij de dam in de Amstel die de stad haar naam gaf. De dam is gebouwd tussen 1264 en 1275, en de nederzetting komt voor het eerst voor in een document uit 1275. Veel oudere sporen komen hier uit de oude rivierbedding: klokbekeraardewerk en een granieten maalsteen zijn gevonden onder het Damrak en het Rokin.

Als dat je aanspreekt, laten de vitrines in metrostation Rokin zien wat er is opgegraven bij de aanleg van de metrolijn. Het is vijf minuten lopen. Na een bezoek over lichamen is het een fijne afwisseling om te kijken naar sleutels, munten en speelgoed die de aarde heeft teruggegeven.