KASTEEL
Huis Doorn
Een landhuis en rijksmuseum met kamers die nog grotendeels zijn ingericht zoals toen de laatste Duitse keizer hier woonde, en een bosrijk park met zijn mausoleum.
Een keizerlijke huishouding in ballingschap
Huis Doorn is een landhuis en rijksmuseum in Doorn, met kamers die nog grotendeels zijn ingericht zoals toen de laatste Duitse keizer hier woonde. In 1919 noteerde een adjudant van Wilhelm II de aankomst van 59 treinwagons met bezittingen voor het huis. Op de paklijst stond van alles, van een concertvleugel tot 288 vorken en 25 doosjes lucifers. Veel van die voorwerpen zijn er nog. Je ziet hier hoe een keizerlijke huishouding na de Eerste Wereldoorlog een plek vond in een Nederlands landhuis.
Wilhelm kocht het landgoed in 1919 en trok er op 15 mei 1920 in. Er kwamen elektriciteit, verwarming en moderne badkamers. Meubels en kunst uit zijn paleizen in Berlijn en Potsdam vulden de kamers. Let op de kisten met inlegwerk, wandtapijten, het porselein, zilver en de portretten: de inrichting hielp hem de wereld te bewaren die hij had verloren.
Een kasteel onder het landhuis
Het huis begon aan het eind van de 13e eeuw als een kasteel met een slotgracht. In 1322 werd het verwoest, waarna het werd herbouwd en herhaaldelijk aangepast. Een grote verbouwing in 1796 en verdere werkzaamheden in de 19e eeuw gaven het grotendeels zijn huidige vorm. Het omliggende park werd aangelegd in Engelse landschapsstijl.
Hebben Kasteel Duurstede en Kasteel Amerongen je op het idee gebracht om de kastelen van de provincie Utrecht te bezoeken? Dan biedt Huis Doorn een bijzonder inkijkje in het leven binnen de kasteelmuren. De kamers vertellen net zoveel over persoonlijke gewoontes als over koninklijke status.
Tijdens Wilhelms ballingschap, van 1920 tot 1941, moesten gasten bij het diner hun bestek neerleggen zodra hij klaar was met eten. Hij at snel. Zijn eigen vork had drie tanden en een scherpe rand, zodat hij met zijn rechterhand kon snijden en eten, omdat zijn linkerarm korter was. Denk aan die haastige maaltijden als je het tafelzilver bekijkt.
Houthakken en souvenirs
Het bosrijke terrein was voor Wilhelm niet alleen een decor. In de jaren twintig en dertig kwamen mensen kijken hoe hij rond Doorn hout hakte. Zijn tweede vrouw, prinses Hermine, organiseerde bazaars voor de Duitse bezoekers die met busladingen tegelijk kwamen. Ze konden er schijven van boomstammen en andere Wilhelm-souvenirs kopen. De lichaamsbeweging van de voormalige keizer in de buitenlucht was een schouwspel geworden, en zelfs het hout werd een aandenken.
Zijn kapwerk veranderde het landschap ingrijpend. Nadat de Nederlandse staat het landgoed in 1945 in beslag had genomen, werden er bomen geplant. Die hielpen het bosrijke park te herstellen dat je nu ziet.
Zoek naast het huis naar de hondengrafstenen. Toen Wilhelms teckel Senta in 1927 stierf, begroef hij haar op een plek waar hij het graf vanuit zijn raam kon zien. Op haar grafsteen staat dat ze hem door de Eerste Wereldoorlog had vergezeld. Het is een klein, persoonlijk voorwerp tussen de keizerlijke bezittingen.
De laatste rustplaats
Wilhelm overleed op 4 juni 1941 in Huis Doorn, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Hij had gevraagd om een begrafenis zonder Duitse vertegenwoordigers, hakenkruizen of kransen. Die wensen werden genegeerd. Arthur Seyss-Inquart was aanwezig als vertegenwoordiger van Hitler, en een krans van Hitler droeg een hakenkruis.
Zijn kist stond eerst in de kapel op het landgoed en werd in 1942 overgebracht naar het mausoleum in het park. Wilhelm wilde pas naar Duitsland terugkeren als de monarchie was hersteld. Hij ligt hier nog steeds. Het mausoleum plaatst het bezoek in een laatste perspectief: deze zorgvuldig bewaarde keizerlijke huishouding was ook een plek van blijvende ballingschap.
Goed om te weten
- Ga naar binnen via het poortgebouw aan de Langbroekerweg.
- Neem de tijd voor zowel de ingerichte kamers als het park.
- Draag comfortabele schoenen om over het landgoed te wandelen.
- Neem een regenjas mee als je een langere parkwandeling wilt maken.
- Zoek naast het huis naar de hondengrafstenen.
- Openingstijden en prijzen kunnen veranderen. Check de officiële website voor je gaat. Officiële website




